Nie chcesz nic przegapić?
Przyjechaliśmy do Masaj Mara – rezerwatu lwa i kraina cętek (gdyż mara w języku maa oznacza „cętki”)
Dzisiaj zapowiadało się całodniowe safari. Rano po wczesnym śniadaniu zabrałam pudełka z obiadem i ruszyliśmy na bezkrwawe łowy. Był lipiec a to najlepszy czas, by stać się świadkami wielkiej migracji gnu, zaliczanej do cudów świata. Pojedyncze zwierzęta lub całe stada zasypały sawannę po horyzont. Widok był imponujący! Oprócz gnu w migracji uczestniczą zebry oraz wiele gatunków gazeli i antylop.
[mapsmarker marker=”8″]
Po kilku godzinach objazdu po parku głód i zmęczenie dawał0 nam we znaki. Z kierowcami wybrałam odpowiednie miejsce by rozłożyć koce na piknik. Pudełka pełne smakołyków bardzo szybko opustoszały. Poprosiłam o odłożenie na bok nierozpakowanych porcji mięs, pieczywa i owoców. I pojawił się zgrzyt.
– A po co? – padło pytanie
– By je oddać – odpowiedziałam bez namysłu
– Komu oddać? Resztki?
– Oddaję je zawsze obsłudze kuchni lub hotelu. Oni wiedzą, co z tym dalej począć.
– Jak to obsłudze? Resztki?
– To nie są resztki, ponieważ są nierozpakowane. To przecież czyste porcje.
Zaczęła się burzliwa dyskusja. Zetknął się świat Zachodu z krajem Trzeciego Świata. Zasypano mnie lawiną pytań i zarzutów już nie tylko ze strony jednej pani, ale całej grupy, której udzieliła się atmosfera.
– Po co do hotelu?
– Przecież to odpadki?
– Dlaczego pracownicy hotelu mają jeść odpadki?
– Mój pies nie je odpadków!
Niestety moje argumenty nie przemawiały do rozżalonej grupy. W trakcie wielu podróży do Afryki zauważyłam, jak cenne jest tutaj jedzenie. To towar nie tylko drogi, ale i deficytowy. Postanowiłam nie przejmować się uwagami.
Dyskretnie podpytałam kierowce, co sądzi o całym zamieszaniu. Zresztą chyba sam rozpoczął dyskusję, gdyż poczuł ferment w grupie. Był ze mną zgodny co do wartości jedzenia i nietkniętych porcji. Był przekonany, że dobrze zrobiłam.
Według statystyk, Afryka powinna zwiększyć o 300% produkcję żywności, by w 2050 roku wyżywić wszystkich swoich mieszkańców, Ameryka Łacińska i Karaiby o 80%, Azja o 60% a Ameryka północna o 30%. Kolejna mówi o 18-20mln ludzi umierających z powodu głodu (inne źródła podają 30 mln).
– co 3,6 sek ktoś umiera z głodu,
– ok 815 nln ludzi na świecie choruje na niedożywienie,
– 1/12 ludzi na świecie choruje z powodu niedożywienia z czego 160 mln to dzieci poniżej 5 roku życia,
– 3mln ludzi próbuje przeżyć za 2 dolary dziennie a 1,3 mln żyje za mniej niż dolara
Dane dotyczące dzieci są bardziej zatrważające:
– w każdej minucie 57 dzieci umiera z głodu,
– niedożywienie powoduje 55% wszystkich zgonów dzieci na świecie,
– ok 183 mln dzieci waży mniej niż powinny w swoim wieku.
Reasumując, w ciągu ostatnich 5 lat głód zabrał więcej ludzi niż w przypadku wojen, rewolucji i morderstw w ciągu minionych 150 lat!
Nie będę zagłębiać się w przyczyny tego problemu, gdyż są one bardzo złożone (o tym pewnie później). Chodzi mi jedynie o przedstawienie jego skali.
My a Trzeci Świat… Mam wrażenie, że dla wielu osób z krajów rozwiniętych, odwiedzenie Afryki i konfrontacja z takimi sytuacjami może stać się szkołą życia i realnym zobaczeniem, zrozumieniem o czym czasem zdarza się wspominać w mediach. Mama jednak świadomość, że czasem dysproporcja standardów życia tych dwóch światów i przekonania oraz przyzwyczajenia ludzi zamożniejszych do pewnych wygód nie wyeliminuje dyskusji jaką miałam okazję przeprowadzić. Niezależnie od siły ich argumentów będę trzymała się swoich przekonań.
(Kilka zdjęć pokazujących problem. Kliknij)
Źródła:
PAP, luty 2007
http://amitaba.republika.pl/glod_na_swiecie.html
http://wiadomosci.wp.pl/wiadomosc.html?kat=1356&wid=8736296&ticaid=118a43
http://wiadomosci.wp.pl/wiadomosc.html?kat=1356&wid=6285466
https://prawda2.info/dobrobyt.html
Kto nie słyszał rozmowy – zapraszam! Tajemnica rozwiązana – tematem była Korea Północna i Sudan http://www.polskieradio.pl/10/5367/Artykul/1751899,Czat-Czworki-12-kwietnia-godz-1605
Odkąd minęliśmy Tanę zmierzając ku wschodowi wyspy pogoda nas nie rozpieszczała. Co prawda nie było zimno, ale co
To już moja trzecia wizyta w Tybecie. Zapamiętałam go jako magiczne, tradycyjne miejsce uśmiechniętych ludzi głęboko wierzących i
Niewielkie chilijskie miasteczka, o których już wcześniej pisałam mają ogromny urok. W oczekiwaniach na samolot ponad tydzień spędziła
Do Sudanu? A po co tam jechać? Chyba każdy, kto słyszał o pomyśle wybrania się w te rejony,
Jest mi niezmiernie miło zaprosić do lektury wywiadu, w który podzieliłam się swoimi doświadczeniami na temat wyjazdu do
Zapisz się do newslettera, a wyślę Ci ją od razu — razem z niespodzianką dla nowych subskrybentek.
Zero spamu. Wypisujesz się jednym kliknięciem.
