Nie chcesz nic przegapić?
Po raz kolajny przekonałam się, że Afryka
skradła moje serce całkowicie. Kiedyś była jedynie w strefie moich marzeń. Teraz stawiając tam każdy następny krok, kolejno tonę w niezwykłej przyrodzie, która przenosi mnie w świat jak z dziecięcych bajek o Królu Lwie czy lemurze Juliane, owocach, ktorych słodyczy nic nie jest w stanie zastapić, porywającej muzyce, poruszającej moje ciało i duszę, uśmiechniętych ludziach, pojawiających się nie wiadomo skąd na pustkowiach, chcących uścisnąć dłoń białej dziewczynie.
Po raz kolejny jestem potwierdzeniem prawdziwości afrykańskiego powiedzenia: można wyjechać z w ętrza Afryki ale nie da się wyjać Afryki z wnetrza człowieka…
Tak…. Przepadłam już całkowiecie, nie potrafię się przed Tobą obronić Afryko…
Opisane wcześniej scenki rodzajowe towarzyszyły nam w drodze do wagonu restauracyjnego. Tam też nie obyło się bez przygód.
Po raz drugi wylądowałam na Czerwonej Wyspie. Mimo niespodzianek podczas lotu i wyjątkowo niewygodnego siedzenia a tym samym
Brak zajawki, ponieważ wpis jest zabezpieczony hasłem.
Temat odpowiedzialnego podróżowania poruszałam już na łamach bloga kilka razy. Odpowiedzialne podróżowanie – Rozmowa w „Pytanie na śniadanie”
Warszawa – Poznań – Berlin – Frankfurt – Madryt – Santiago. Ponad doba w podróży, by móc by
Zapisz się do newslettera, a wyślę Ci ją od razu — razem z niespodzianką dla nowych subskrybentek.
Zero spamu. Wypisujesz się jednym kliknięciem.
